Κώστας Τσιαχρής "Το φάντασμα"

Μέρες  τώρα
κυνηγάω ένα φάντασμα
που  κυνηγάει τις μέρες μου
Στήνω παγίδες με ποιήματα
ανοίγω  τα  παράθυρα
υποκρίνομαι : τρομάζω 
σκεπάζω  με λευκό σεντόνι
κάθε  λέξη
Στρώνω για δύο  το κρεβάτι
περιμένω...
Κι ανέλπιστα
όταν έσφιξα το χέρι του
και μου μιλούσε
πια  ο παλμός
Ένιωσα
που το φάντασμα
χτυπούσε τώρα
εγκλωβισμένο οριστικά
μέσα στο  αίμα
το  δικό μου