Μίλαν Κούντερα Απόσπασμα από την Αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι

Αν κάθε   δευτερόλεπτο  της  ζωής μας είναι  να  επαναληφθεί αμέτρητες  φορές,είμαστε  καρφωμένο  στην αιωνιότητα όπως  ο  Ιησούς  Χριστός  επάνω στο Σταυρό.  Τι φριχτή ιδέα! Στον κόσμο  της  αιώνιας  επιστροφής, κάθε  κίνηση φέρνει  το βάρος  μιας  αβάσταχτης ευθύνης.Αυτό  είναι που έκανε τον Νίτσε να λέει ότι  η ίδρυση της αιώνιας  επιστροφής   είναι  το πιο βαρύ  φορτίο (das schwerste Gewicht).

Αν  η αιώνια  επιστροφή  είναι  το  πιο  βαρύ  φορτίο,οι  ζωές μας  μπορούν ,σ'αυτό το πλαίσιο ,να φανερωθούν  σε όλη τους την λαμπρή  ελαφρότητα.Στ'αλήθεια ,όμως, είναι  φριχτή η βαρύτητα και  ωραία  η ελαφρότητα;

Το  πιο βαρύ  φορτίο μας συνθλίβει, μας  κάνει  να  λυγίζουν  κάτω από  αυτό, μας  πιέζει  στο έδαφος.Αλλά, στην  ερωτική  ποίηση όλων των αιώνων , η γυναίκα  επιθυμεί να  δεχτεί το  φορτίο του αντρικού  κορμιού.Το πιο βαρύ φορτίο είναι λοιπόν ταυτόχρονα  η  εικόνα  της πιο έντονης  ζωικής  ολοκλήρωσης.Όσο  πιο  βαρύ  είναι το φορτίο,όσο  κοντινή στη γη είναι η ζωή μας, τόσο  πιο  αληθινή και πιο πραγματική. 

Σε  αντιστάθμιση,  η ολική απουσία  του  φορτίου κάνει  το  ανθρώπινο ον να γίνεται  πιο ελαφρύ  απ'τον άνεμο,να πετάει, ν'απομακρύνεται απ' τη  γη,απ'το  γήινο είναι , να  μην είναι παρά  μόνο κατά το ήμισυ  αληθινό και  οι κινήσεις  του να  είναι εξίσου  ελεύθερες όσο και χωρίς  σημασία. 

Λοιπόν, τι να  διαλέξει κανείς; Το βάρος ή την ελαφρότητα; 

Πρόκειται  για το ερώτημα  που έθεσε  ο  Παρμενίδης τον 6ο  αιώνα π.Χ. Κατ' αυτόν, το σύμπαν είναι  χωρισμένο  σε ζεύγη αντιθέτων:το  φως-το σκοτάδι, το παχύ-το λεπτό,το ζεστό- το κρύο, το  είναι - το μη είναι. Θεωρούσε  ότι  ένας από  τους πόλους  της   αντίφασης  είναι θετικός (το  φωτεινό,το λεπτό, το ζεστό, το είναι) , ο άλλος αρνητικός .Αυτός ο  διαχωρισμός σε πόλους, θετικό και αρνητικό, μπορεί να μας φανεί παιδαριωδώς  εύκολος.Εκτός  από μία περίπτωση:τι είναι  θετικό, το βάρος  ή η ελαφρότητα; 

Ο  Παρμενίδης