Θα'ρθει το Νόημα
και θα μου χτυπήσει
μόνο του την πόρτα
αργά το βράδυ
και θα' χω ξεντυθεί
θα φοράω τ'άστρα
κι ένα κομμάτι μαύρο
Θα αφήσω το κορμί μου
σκόρπιο στην κρεμάστρα
Θα'ρθει το Νόημα
και θα κρατά σφουγγάρι
βουτηγμένο στα όνειρα
Θα σβήνει τα καρφιά της μέρας
Θα ξεγράφει τις πληγές
Θα μου χαμογελά παμπόνηρα
Θα'ρθει το Νόημα
Θα φτερουγίζει τυφλό
γύρω απ'τη λάμπα
και μόλις σβήσουνε τα φώτα
όταν τα τελευταία θα γίνουν πρώτα
Χωρίς ψυχή
χωρίς μελάνι
Θα πέσει ψόφιο
Θα ξεθυμάνει
