Έτσι άπειρος που είναι
από κατρακύλισμα
Ικέτεψε τον έρωτα
να τον πετάξει
στους γκρεμούς του
Και τον πέταξε
Μάτια λοξά των βράχων
τώρα
τον κοιτάζουν
στρέφουν καταπάνω του
τη σκοτεινιά τους
με τη στοργή που δείχνει
ο πόνος προς τον άρρωστο
Α πάλι κόκκινα λοιπόν
-το βλέπει καθαρά-
εν τέλει κόκκινα
τα δόντια της αγάπης
5-2-1995
