Κώστας Τσιαχρής Εξ ημισείας

 

Ο μισός αγαπητέ 

Θα ανήκεις πάντοτε σε μένα

Τίμια   η  ένστασή σου

Όλοι μάχονται για κάτι ακέριο

Ένα στρόγγυλο παρόν  ή  μέλλον

Αλλά μέχρι και  το μισοφέγγαρο 

παράτησε τον ρόλο της πανσέληνου

για λόγους ευθιξίας

μπρος στη θέα   των εραστών

που κάτω από το φως  της

ανταλλάσσουν σάρκες

και μεγάλα  ψεύδη  

Συμβιβάσου  με το ημίφως

 

Σε έναν  κόσμο ματωμένο  

απ’ τις γροθιές  του

Έναν κόσμο αντίλαλο  των αριθμών

Ο έρωτας σαφώς και δεν μπορεί

παρά να τρέφεται

απ΄ τα κλάσματά  μας